Category: Life Page 2 of 7

တစ်နေ့ တစ်နေ့ လုပ်တော့လုပ်နေတာပဲ.
ဒါပေမယ့်.. အလုပ်ပြီးတယ်လို့မခံစားရဘူး။အဓိက လုပ်ရမည့်အလုပ်တေွဟာ မပြီးစီးနိုင်ဘဲ ဗာရီဟ အလုပ်တေွနဲ့ပြည့်နေတယ်။
အစားအသောက် ဘာစားရမလဲစဉ်းစားရတာမျိုး။​အိမ်မှာ လုပ်စားတော့လည်း ပန်းကန်ခွက်ယောက်ဆေးရတာမျိုးကော။ ပြီးရင် ဝတ်ထားတဲ့အဝတ်တေွ လျှော်ဖွတ်နေလှမ်း မီးပူတိုက်ဖို့ တေွကော။
တကယ်တော့ မီးပူတောင် မတိုက်ပါဘူး။ ဒီတိုင်းပဲ ပြန်ဝတ်တာများနေတာ။
ခဏခဏ ဖုန်တက်တဲ့ အခန်းလေးကို ဖုန်ခဏခဏ သုတ်ရတာလည်းရှိသေးတယ်။
ဒီလိုမျိုးတေွပါပဲ။

ဒီ လထဲမှာတော့ မနှစ်ကနဲ့မတူတဲ့ပုံစံတစ်မျိုးနဲ့ နေနိုင်အောင် ကြိုးစားကြည့်တယ်။
ကျန်းမာရေးအတွက်ကော body fitness အတွက် gym သွားတာ ၁၃ ရက်ရှိပြီ။​
အစပိုင်းကတော့ ကိုယ်လက်တေွနာတာပေါ့ ။
အောက်ပိုင်းထိုင်တဲ့နေ့ကဆိုရင် ခြေတောင် ကောင်းကောင်းမလှမ်းနိုင်ဘူး။
နှစ်ရက် ၃ရက်လောက်လည်း နေရော အဆင်ပြေသွားပါတယ်၊
ကောင်းတာကတော့ လူက လန်းဆန်းလာတယ်။ စကားပြောရာမှာ အရင်ကထက် ပိုသွက်လာသလိုပဲ လို့ခံစားမိတယ်၊
endophin တွေရိုက်ခတ်တာလည်း ဖြစ်မှာပေါ့။
စုဆောင်းထားတာလေးတွေ အကြောင်းအမျိုးမျိုးနဲ့ တဖြည်းဖြည်းပါးလာတာကို မြင်ရတာ မပျော်ဘူး။
ရန်ကုန်ရောက်တည်းက အကုန်အကျအရမ်းများတယ်။ ဒါကြောင့် အစားအသောက်ကိုလည်းချွေတာနေပြီ။ ညဘက်တွေလည်းမထွက်တော့ဘူး။
ဒါကြောင့်အရင်က တစ်ရက်တစ်သောင်းထက်မနည်းကုန်တဲ့ငွေကို ၅၀၀၀အောက် ရောက်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်တယ်။ တက္ကစီကို မစီးတော့ဘူး။ လိုင်းကားပဲအဓိကထားစီးတယ်။
ဈေးကြီးတဲ့ဆိုင်တွေမစားဘူး။ အိမ်မှာ အပြည့်အစုံဝယ်ထားလိုက်တယ်။ တစ်ခါတစ်လေအိမ်မှာပဲ ခေါက်ဆွဲပြုတ််ကိုအသီးအရွက်တွေထည့်ပြီး ပြုတ်စားလိုက်တယ်။
အလုပ်ကပြန်လာရင် လမ်းမှာဟင်းရောင်းတဲ့ ဆိုင်တွေရှိတယ်။ အဲဒီက ထမင်းနဲ့ ဟင်းတစ်မျိုးဝယ်လိုက်ရင် ၁၀၀၀ လောက်ပဲကျမယ်။
အိမ်ရောက်မှ ဖွယ်ဖွယ်ရာရာဖြစ်အောင် အခြားဟာတွေထည့်စားတော့မယ်။

အိမ်ကိုလည််းဖုန်းမဆက်ဖြစ်တာကြာပြီ။
နေကောင်းကြရဲ့လားမသိဘူး။
FACEBOOK ပေါမှာတော့ ဘယ်လိုသတင်းတွေမှန်းလည်းမသိဘူး။
စိတ်ညစ်စရာတွေပဲမြင်နေရသလိုပဲ၊
လမ်းပေါ်မှာ ဖရဲသီးဗန်းမှောက်မှောက်ပြီး လူတွေသနားအောင်လုပ်ပြီး ပိုက်ဆံယူတတ်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက် သူ့အိမ်မှာ သတ်သေသွားတယ်ဆိုတာကို ကြားရတယ်။
လူတွေက အဲဒီအပေါ်မှာ လူလိမ်ဆိုပြီး ရှုပ်ချတဲ့အဖွဲ့က တစ်ဖွဲ့.. သေသွားတဲ့ကောင်လေးကို သနားတဲ့ သူတွေကတစ်ဖွဲ့၊
FDA မှာ အလုပ်လုပ်တဲ့အမျိုးသမီးတစ်ဦး သူ့မိဘရှိတဲ့ရန်ကုန်ကို ပြန်လာခိုက်မှာ တက္ကစီသမားက သတ် ၊ မုဒိန်းကျင့်ပြီး မြောင်းထဲပစ်ထားခဲ့တဲ့အကြောင်းကတစ်ခု။
ဘယ်လိုလူတွေများရက်ရက်စက်စက်လုပ်ရက်လဲဆိုတာကို မစဉ်းစားနိုင်ဘူး။
လူတွေက အမျိုးမျိုးထင်မြင်ချက်တွေပေးကြတယ်။ အမျိုးသမီးများ တစ်ယောက်တည်းကားစီးရင် ဘယ်လိုအန္တရာယ်တွေရှောင်ရမယ် ဆိုပြီးရေးကြ ဖြန့်ဝေကြတယ်။
အဲဒါတွေ မြင်တိုင်းကြားတိုင်း အဖြစ်ဆိုးနဲ့ကြုံခဲ့တဲ့အဲဒီ အမျိုးသမီးငယ်ရယ်။
သူ့သမီးအကြောင်းကို ပြောပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့မယ့် သူ့မိဘ အသိုင်းအဝိုင်းရယ်ကို သွားမြင်တယ်။
သူတို့ ဘယ်လိုနား ၊ ဘယ်လိုမျက်စိနဲ့ ဒီအကြောင်းတွေကို ဖတ်နိုင် နားထောင် နိုင်ကြပါ့မလဲ။
ခဏခဏ အသည်းကို ဓားနဲ့ဆွသလိုဖြစ်နေမှာပေါ့။

နိုင်ငံရေး အနေနဲ့ လည်း မကောင်းလှ။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေက နိုင်ငံတကာမှာကျနေတယ်။ အဓိကကတော့ ရခိုင်ကိစ္စကြောင့်ပေါ့။
ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ဘာဖြစ်ချင်နေမှန်းမသိတော့ဘူး။
ကိုယ်လုပ်ကိုလုပ်ရမှာတွေကို မထိ မကိုင်နိုင်ပြန်ဘူး။
အလုပ်stress များလှတယ်လို့တော့မဟုတ်ပေမယ့် .. နည်းတော့လည်းမနည်းဘူး။
ဒါပေမယ့် အခြားဝင်ငွေမရှိ၊ လောက်ငှရုံလေးရှိတဲ့ အခြေအနေကို စိတ်ညစ်နေတယ်။
လုပ်မယ်ကြံရွယ်ထားတဲ့ project တွေ ဖြစ်မလာတော့ဘူး။
လုပ်ပြီးသွားတဲ့ project တွေကလည်း ဒီလိုကြီးပဲ မအောင်မမြင်ဖြစ်နေတယ်။
ပေးဆပ်လိုက်ရတဲ့ အချိန်တွေ ခွန်အားတွေက ဒီလိုပဲ အချည်းနှီးဖြစ်သွားမှာလားလို့ တွေးနေမိတယ်။

အချစ်ရေးလားစမ်းတဝါးဝါးမသေချာ…
မပြောင်းမလဲ အရင်အတိုင်းပါပဲ..
FA တွေအများကြီးရှိတဲ့ Group ထဲမှာတောင် နောက်ဆုံးလက်ကျန် ဆိုလို့ ကိုယ်ရယ်ကိုယ့်ထက် ၅နှစ်လောက်ကြီးတဲ့ FA ဘိုးအေးကြီးတစ်ယောက်ရယ်ပဲရှိတော့မယ်။
ဒါပေမယ့် သူက အလုပ်အကိုင်၊ စီးပွားရေး အားလုံးပြည့်စုံနေပြီလေ။
ကိုယ်ပဲ အရာအားလုံး အစမှာပဲရှိသေးတာ..

စိတ်ဓာတ်ခဏခဏ မကျပါဘူးလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိပေးထားတယ်။
အကောင်းတွေတွေးပြီး ဖြစ်ချင်တဲ့နေရာရောက်အောင် သွားပါ့မယ်လို့သတိပေးထားတယ်။
ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ demon တွေကိုလည်း နိုင်အောင် ထိန်းပါ့မယ်လို ကတိပေးထားတယ်။

သာယာချမ်းမြေ့တဲ့ ၂၀၁၈ ဖြစ်ပါရစေ..

လက်တလောမှာ ခေါင်းထဲမှာ အကြောင်းအရာတွေနဲ့ပြည့်နှက်နေတယ်၊

ဒါတွေကိုနည်းနည်းတော့ကျွန်တော်ချရေးထားသင့်တယ်လို့ထင်တယ်။

ကျွန်တော်အလုပ်အသစ်ကိုရောက်တဲ့အခါ ယခင်ကမသုံးဖူးခဲ့တဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲတွေကိုသိလာရ လေ့လာခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။

အချို့သော ဆော့ဖ်ဝဲများဆိုရင်မြန်မာနိုင်ငံမှာသုံးနေတဲ့သူတကယ့်ကိုရှားပါးပါတယ်။
အဲဒီလိုမျိုးရှိတယ်ဆိုတာကိုလည်းသိသူရှားပါတယ်၊

ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့တနေ့ထက်တစ်နေ့ အသစ်အဆန်းတွေမြင်လေတွေ့လေလေ .. အင်တာနက်ပေါ်မှာရှိတဲ့ကျွန်တော်တို့တွေရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေရဲ့လုံခြုံမှုကိုစိုးရိမ်လေလေပါပဲ။

တစ်နေ့ကတင် Facebook မှာကျွန်တော်တို့ ပြောဖြစ်ကြတာတစ်ခုရှိတယ်။

ကျွန်တော်တို့မြန်မာလိုပြောတဲ့စကားတွေကို ဖေ့စ်ဘွတ်ကတိတ်တိတ်လေး အသံဖမ်းယူပြီး သူရဲ့ ads campaign တွေမှာသုံးဖို့သုံးနေတယ်လို့လေ ။ အခုနောက်ပိုင်းအဲဒီAI ကအဆင့်မြင့်လာပြီး ကျွန်တော်တို့မြန်မာလိုပြောနေတာတွေကိုတောင်မှ နားလည်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့အဆင့်ရောက်နေပြီလို့ထင်ကြတယ်။

ဥပမာ ကျွန်တော်က ပစ္စည်းတစ်ခုအသစ်အကြောင်းကို ပြောနေတယ် ။ လူသိပ်မသိတဲ့အကြောင်းအရာပေါ့.

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အဲဒီ ပစ္စည်းနဲ့ဆိုင်တဲ့ကြော်ငြာ ကျွန်တော့်ဆီမှာလာပေါ်တယ်။

သေချာတာကတော့ အဲဒီကြော်ငြာအကြောင်းကို အွန်လိုင်းမှာရှာတာမျိုးလဲမလုပ်ဘူး ။ messenger ကနေပြာနေတာမျိုးလဲမဟုတ်ဘူး.

အပြင်မှာဒီလိုစကားပြောနေတာပဲ ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ရှာနေတဲ့ဟာကိုလာပြတာမျိုး.။

ဖေ့စ်ဘွတ်ကကိုယ့်အကြောင်းကိုကိုယ့်ထက်အများကြီးပိုသိနေပါတယ်။

အင်တာနက်မှာ ခင်ဗျားတစ်ခုခုလုပ်လိုက်ပြီဆိုရင် ကျန်တဲ့နေရာတွေကိုပဲအလိုအလျောက်ပြောင်းလဲရောက်ရှိသွားအောင်လုပ်လို့ရတဲ့ စနစ်တွေအများကြီးတယ်၊

အဲဒါတွေကို automation tools တွေလို့ခေါ်တယ်။  နမူနာပြောပြရရင် ခင်ဗျားက Facebook page မှာစာတစ်ခုတင်လိုက်တယ်။

ပြီးတာနဲ့ twitter မှာအလိုအလျောက် tweet တစ်ခုတက်လာမယ် ။ instagram မှာ post တစ်ခုပေါ်လာမယ်။ ပြီးတော့ Google sheet ထဲမှာ အဲဒီ post က Row တစ်ခုအနေနဲ့သွားပေါ်မယ်။ ပြီးတော့ post ရဲ့ metadata လို့ခေါ်တဲ့ Like ဘယ်လောက်ရတယ် Share ဘယ်လောက်ရတယ်။ လူဘယ်လောက်နဲ့ engagement ရတယ်စတာတွေကို အလိုအလျောက်သွားသိမ်းတယ်။ ပြီးတော့အဲဒီ status တစ်ခုချင်းrow တစ်ခုချင်းက အချက်အလက်တွေကို စုပေါင်းပြီး auto analysis လုပ်အောင် formula ထည့်ထားလို့ရတယ်။

နောက်ပြီးpost တစ်ခုခုက အရမ်းကို hot ဖြစ်နေတယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုအသိပေးဖို့ အတွက် sms alert မျိုး email alert မျိုးထားလို့ရတယ်.

ဒါ့အပြင်အခြားသော လုပ်လို့ရတာတွေအများကြီးရှိတယ်.

ပြောချင်တာကတော့ စက်ရုံတစ်ခုမှာ တဆင့်ခြင်း စက်ရုပ်တွေနဲ့အလိုအလျောက်ကုန်ပစ္စည်းတွေထုတ်လုပ်သလိုမျိုး ကျွန်တော်တို့ ဒီဇိုင်းထုတ်လို့ရတယ်၊

ဒီဒီဇိုင်းကတော့ hardware design တော့ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးပေါ့လေ။ ဆော့ဖ်ဝဲနဲ့ပဲ အလုပ်လုပ်မှာပေါ့

ဒါပေမယ့် system တစ်ခုဖြစ်အောင်ဖန်တီးယူလို့ရတယ်.။

ကျွန်တော် အဲဒီလို မျိုးနည်းလမ်းတွေကိုစမြင်သွားတဲ့အခါခေါင်းထဲမှာအတွေးအသစ်တွေအများကြီးပေါ်လာခဲ့တယ်။

ယခင်ကတော့ programming မပါရင် ဘာမှလုပ်မရဘူးလို့ယူဆခဲ့ပေမယ့် တကယ်ကတော့ programming မပါပဲနဲ့ကိုလုပ်လို့ရနေတာတွေတော်တော်များများကြီးကိုရှိနေပါတယ်။

website တစ်ခုကနေ အချက်အလက်တွေကို data scrapping နည်းနဲ့ဆွဲထုတ်ယူလို့ရမယ်လို့ သိလိုက်တဲ့အခါမှာ ..ခေါင်းထဲမှာပေါ်လာတာကတော့.. အင်တာနက်မှာရှိတဲ့မြန်မာလိုဒေတာတွေကိုဆွဲထုတ်ယူပြီး

AI တစ်ခုဖန်တီးယူဖို့ပါပဲ။

အခက်အခဲတွေအများကြီးရှိတယ်ဆိုတာသိပေမယ့် ခေါင်းထဲမှာ အဲဒီအချက်တစ်ခုတော့ထည့်ထားမိတယ်။

တစ်ချိန်ချိန်မှာ သုံးလို့ရနိုင်မှာပါ။

အရင်က အစိုးရနဲ့ပတ်သက်တဲ့အသိုင်းအဝိုင်းမှာနေခဲ့တုန်းကနဲ့ယှဉ်လိုက်ရင် အခုတော့ ကျွန်တော်ခေတ်ရှေ့ကိုအရမ်းပြေးနေပြီလို့ခံစားမိတယ်။

အစိုးရရဲ့ နည်းပညာကိုသုံးပြီး လုပ်ပုံလုပ်နည်းနည်းစနစ်တွေက တော်တော်ဝေးဝေးမှာကျန်နေခဲ့ပြီဆိုတာကို ပိုသတိထားမိလာတယ်။

စောစောကပြောတဲ့ automation tools တွေကိုသုံးပြီးသူတို့ကို ကူညီလို့ရမယ့်နည်းလမ်းတွေကိုအားတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်စဉ်းစားနေလေ့ရှိတယ်။

တစ်နေ့နေ့မှာတော့ နည်းပညာအကူအညီနဲ့ကျွန်တော်တို့ ရဲ့လူနေမှုကိုအများကြီးအဆင်ပိုပြေသွားအောင်လုပ်နိုင်မှာပါ

အာသာ

2017 စက်တင်ဘာ၂၀

Dear Mary

မမြင်ရတဲ့အရာတစ်ခုခုကိုကြောက်လန့်နေတာမျိုးဖြစ်ဖူးလား။
ကိုယ်ဘာမှလုပ်လို့မရပဲ…နေ့စဉ်ရင်တထိတ်ထိတ် နေရတာကိုကော ကြုံဖူးလား။
အရင်က မသိခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ကိုယ်အဲဒီလိုခံစားချက်မျိုးကိုယ်ချင်းစာတတ်ပြီမေရီ။
အမှန်ပြောရရင်.. လွန်ခဲ့သောနှစ်တွေက.. ဆေးရုံတွေမှာ ကူးစက်မှုနှုန်းမြင့်တဲ့ ဆေးမတိုးတီဘီတို့၊ HIVတို့၊ ဘီပိုးစီပိုးတို့တွေနဲ့လက်ပွန်းတတီးနေခဲ့တုန်းကတောင် ဒီလိုမဖြစ်မိဘူး ။
မျက်ကန်းတစ္ဆေမကြောက်ဆိုတဲ့စကားရှိတယ်မဟုတ်လား။မေရီ။
ကိုယ်နည်းနည်းမြင်ရလာပြီလို့ထင်မိတယ်။

အရင်လို မစိုးရိမ်တတ်ပဲရယ်သွမ်းသွေးတတ်တာလည်းမဟုတ်၊
စိုးရိမ်လွန်တာလဲမဟုတ်ပဲ ..ကြားကာလတစ်ခုကိုရောက်နေမိတယ်။
ကိုယ်ဘာအကြောင်းကိုပြောချင်နေတာလဲ.. ဆိုတာ ရေးရေးနားလည်လာမယ်လို့ထင်ပါတယ်

လွန်ခဲ့တဲ့အပတ်က စပြီးတော့ H1N1 swine flu ဆိုတဲ့အကောင်ရန်ကုန်မှာခေါင်းထောင်လာတယ်။
စတွေ့တွေ့ချင်းတုန်းကတော့… ရန်ကုန်မှာ ရောက်နေပြီလားဆိုတဲ့သံသယပဲရှိခဲ့ပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ တော်တော့်ကိုလူသိများတဲ့ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်နေပြီ မေရီ၊

အဲဒီမှာသတင်းတွေကိုဖြန့်တဲ့သူတွေထဲမှာ နှစ်မျိုးတွေ့ရတယ်.
တစ်မျိုးကတော့.. တက်လာသမျှ H1N1 သတင်းကိုအကုန်ရှယ်ကြသူတွေပေါ့။
မှားတယ်မှန်တယ်မသိဘူး။ Alarm လုပ်တာပါ။ Alert လုပ်တာပါနဲ့ပဲ
သူတို့လုပ်ရပ်မှန်ကြောင်းသက်သေထူကြတယ်။
သူတို့တွေကိုကြည့်လိုက်ရင်လည်းဖြစ်တဲ့နေရာနဲ့အဝေးကြီးမှာနေကြသူတွေပဲ

နောက်တစ်မျိုးကတော့..ဘာသတင်းပဲတက်လာတက်လာ ..
အပိုတွေဆိုတဲ့ပုံစံမျိုး အမြင်ရှိကြသူတွေပဲ ။
သူတို့တွေကတော့ .. အကာအကွယ်ယူတာတွေကော၊ လူတွေကြောက်လန့်နေတာကောကြည့်ပြီး.. ကြောက်တတ်ရန်ကောဆိုတဲ့သူတွေပေါ့။

ကိုယ်ကတော့ ဘယ်ဖက်ကမှ မပြောအား။ ကိုယ့်မထိအောင် ကြည့်ရှောင်နေရသူပါ မယ်ရီ၊

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း.. လမ်းမပေါ်ထွက် လိုက်ရင် ပြည့်ကျပ်နေတဲ့ကားတွေပေါ်မှာ နှာခေါင်းစွပ်တွေတပ်ထားတဲ့လူတစ်ချို့ကိုတွေ့ရလိမ့်မယ်။
သူတို့ အတွက် အကာအကွယ်ရလားမရလားလဲ သေချာသိကြမယ်မထင်ဘူး။ သို့ပေမယ့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာတော့ လုံခြုံမှုခံစားကောင်းခံစားမိမယ်ထင်တယ်မယ်ရီ။

နေ့စဉ်နေ့တိုင်းကြားနေရတဲ့သတင်းတွေက လည်းခြောက်ခြားစရာ။
ဟိုနေ့က ဘယ်နှစ်ယောက်တွေ့တယ်၊ ဘယ်နှစ်ယောက်သေပြီပြောလိုက်၊
ဒီနေ့ဘယ်နှစ်ယောက်တွေ့၊၊ ဘယ်နှစ်ယောက်သေပြီပြောလိုက်နဲ့ပေါ့။

စိုစွတ်စွတ်မိုးရေနဲ့ .. ထိုင်းမှိုင်းနေတဲ့တိမ်တွေထဲမှာ
ဟိုဘက်လူ ဟန့်လိုက်တဲ့ ချောင်းက .. H1N1 virus တွေပါသလားမပါသလားဘယ်သူကပြောနိုင်မလဲ မယ်ရီ။
ကိုယ်တပ်ထားတဲ့ Mask ကကော အဲဒီအမှုန်တွေကိုကာသလားမကာသလား ဘယ်လိုလုပ်သိမာလဲ၊

ကျန်းမာရေးဌာနကပြောတယ်။
လူကြားထဲဖြစ်နိုင်ရင်မသွားပါနဲ့တဲ့။
မသွားပဲနေလိုက်ချင်တာပေါ့ မယ်ရီ၊

(နေ့စဉ်လမ်းပေါ် တသုတ်သုတ်သွားနေကြတဲ့လူတွေအစားပြောလိုက်ပါတယ်။)
သူတို့လမ်းပေါ်မထွက်လို့၊လူကြားထဲမသွားလို့မှ မဖြစ်နိုင်တာ

ဆရာဝန်တွေ၊သူနာပြုတွေ H1N1ကြောက်လို့မရသလိုပေါ့။

ကိုယ်ခံအားကောင်းအောင်နေပါတဲ့မယ်ရီ၊
ခက်တာပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ခံအားကကောင်းနေမကောင်းနေ သိနိုင်လားမယ်ရီ၊
တက်ကြွရွှင်လန်း ကျန်းမာနေသူတစ်ဦးကိုတော့ကိုယ်ခံအားကောင်းနေတယ် လို့ဆိုနိုင်မှာပဲ၊
သူဘယ်နှစ်ရက်အိပ်ရက်ပျက်ထားလဲကောဘယ်သူသိမလဲ။
သူဘယ်လိုမျိုးစားသောက်နေရလဲကောဘယ်သူသိမလဲ၊

ကာကွယ်ဆေးထိုးရင်ကော အကာအကွယ်ဖြစ်ပြီတဲ့လားမယ်ရီ၊
ကိုယ္ကေတာ့မထင္မိ၊
ထိုးချင်ထိုးဦးတော့… လက်ရှိဖြစ်နေတဲ့ပိုးကို ကာကွယ်နိုင်သလားဘယ်သူမှသေချာမသိပါမယ်ရီ

အခုဖြစ်နေတဲ့အခြေအနေက ..ဘာကိုမှဝေဝေဝါးဝါးမမြင်ရဘူး။
မှောင်ပိန်းနေတဲ့မြူတွေကြားထဲကနေ ထွက်ထွက်လာတဲ့..
မြှားတွေက ကိုယ်တွေထဲက မှန်ချင်တဲ့သူလာမှန်နေသလိုပဲမယ်ရီ၊

ဟိုဘက်မှာရှိတဲ့ရန်သူကဘယ်လိုဆိုတာကိုသေချာမသိရသေးဘူး။
တနည်းအားဖြင့် သူ့ရဲ့အမျိုးအစား၊ ဘယ်လိုအဖျက်စွမ်းအားရှိတယ်။
ဘယ်လိုအားနည်းချက်ရှိတယ်၊ဘယ်လိုတိုက်ရမလဲ၊
ဘာမှမသိသေးဘူး မယ်ရီ၊

ပြောချင်တာကတော့ အခုလာတဲ့H1N1 ကအရင်ဖြစ်နေတဲ့ဟာလား။
ဗီဇထပ်ပြောင်းပြီးပေါ်လာတဲ့ အဖျက်စွမ်းအားကြီးတာလား မပြောနိုင်သေဘူး။
ဒီလိုမသေချာမရောရာဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ .. ဟိုဖက်ကလာနေတဲ့ရန်သူက
ခေါမတပ်ကြီးလား၊ ရန်သူလေးတစ်ယောက်နှစ်ယောက်က လက်တည့်လာစမ်းနေတာလားဘယ်သူမှမသိသေးဘူး မယ်ရီ၊

ကိုယ်တွေဘက်ကပြင်ဆင်တာအားနည်းလွန်းနေတယ်။
ကိုယ့်တာကိုယ်လုံအောင်ကာဆိုတာမျိုးပဲဖြစ်နေတယ်။
အခုဖြစ်နေတာမျိုးက မင်းတို့ဘာသာမြှားမမှန်အောင် ကြည့်နေကြဦးဆိုတာမျိုးပေါ့လေ။

ကိုယ်လည်းလေးသံတော့နားထောင်နေပါတယ်။ မယ်ရီ၊
ကိုယ်နည်းနည်းငွေ့၊ချောင်းလေးဆိုးလာရင် အရင်လိုပေါ့ပေါ့မနေရဲဘူး မယ်ရီ၊
ရှုလိုက်တဲ့လေတွေကအလိုလိုလေးလံနေတယ်။
အချိန်တွေမြန်မြန်ကုန်ပြီး.. ဘာဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ မြန်မြန်သိရရင်ကောင်းမယ်။
H1N1ရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကိုမသိရသေးသရွေ့တော့..
ဘာလုပ်လုပ်စိတ်မဖြောင့်နိုင်ဘူး

ဒီနေ့တော့ဒီလောက်ပဲပြောပါရစေ..
မြန်မြန်နေသာဖို့ဆုတောင်း ပါ မယ်ရီ
…

Yours lovingly..

Does it look like a picture from 19th century ?

ဒီနေ့က ရန်ကုန်မှာရောက်နေတာ ၁၁ ရက်မြောက်နေ့ပေါ့။

နည်းနည်းတော့အသားကျစပြုလာပါပြီ။

ကျွန်တော် ဘပ်စ် ကားလည်းစီးတတ်ပါပြီ ၊ တိုက်အထပ်မြင့်ကိုတက်ရလို့လည်း မောတယ်မထင်တော့ပါဘူး။

တစ်နေ့တာကို ကုန်ကျစာရိတ် အနည်းဆုံးနဲ့ဘယ်လိုနေရမလဲဆိုတာကို သင်ယူနေတယ်။ နယ်မှာလည်းနေခဲ့ဖူးတယ်။ ရွာကဘဝတွေလည်းမြင်ခဲ့ဖူးတယ်။ နို်င်ငံတော်အဆင့်အသိုင်းအဝိုင်းတွေကြားလည်းကျင်လည်ဖူးတယ်။

နိုင်ငံတကာအဖွဲ့တွေကြားလည်း လျှောက်သွားဖူး။ ပါဝင်လှုပ်ရှားဖူးတယ်။

အခုတော့ ကျွန်တော် ရန်ကုန်မြို့ရဲ့ လူလတ်တန်းစားတွေဘယ်လိုနေကြတယ်ဆိုတာကိုလေ့လာဖို့အခွင့်အရေးရရပြန်ပြီ.။ ရန်ကုန်ဆင်ခြေဖုံးတွေအထိတော့ကျွန်တော်မရောက်ဖူးသေးပါဘူး။

ဒါပေမယ့် ကြပ်ညှပ်နေတဲ့လူနေမှုစရိုက် နဲ့နေ့စဉ် သွားလာလှုပ်ရှားမှုတွေကို သူတို့ ဘယ်လိုဖြေရှင်းကြလဲ၊ ဘယ်လို လုပ်ကိုင်ကြလဲဆိုတာကိုတော့သိခွင့်ရဦးမယ်။

နေပြည်တော်လိုခြောက်သွေ့တဲ့နေရာကနေပြောင်းလာသူအတွက် ရန်ကုန်နေ့ရက်တွေက အုံ့မှိုင်းပြီး အမြဲစိုစွတ်နေတာပါပဲ။

ကျွန်တော်အလုပ်လုပ်တဲ့ ၁၁ လွှာကနေလှမ်းကြည့်လိုက်ရင် တစ်ဖက်မှာ ဆူးလေဘုရား၊ မြို့တော်ခန်းမ၊ မဟာဗန္ဒုလပန်းခြံ၊ စျေးဆိုင်တန်းလေးတွေနဲ့ ဗဟိုတရားရုံးကြီးကိုမြင်ရတယ်။

အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ရန်ကုန်မြစ်ကြီးပေါ့။ မိုးတွေမှိုင်းနေတဲ့အချိန်ကြည့်လိုက်ရင် မြင်ရတဲ့မြင်ကွင်းက နိုင်ငံခြားကားတွေထဲက အချိန်ပြည့်အုံ့မှိုင်းနေတဲ့ ဇာတ်ဝင်ခန်းတွေကိုပြန်မြင်ယောင်မိတယ်။

ရန်ကုန်ကမ်းနားလမ်းနဲ့ဆိပ်ကမ်းကြီးကိုကြည့်ပြီး ..အင်ဒရူးမေဆင် ဇာတ်လမ်းထဲက ကျောက်မီးသွေးတွင်းတွေကို မြင်နေမိတယ်။

နေရာအသစ်၊အလုပ်အသစ်မှာ လူအသစ်တွေနဲ့တွေ့ရတာ ကျွန်တော့်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာပါပဲ။ ဆူးလေ Techလို့တစ်ချိန်က နာမည်တွင်ခဲ့သေးတဲ့ ဖန်တီးရာဆိုတဲ့နေရာက နည်းပညာကိုစိတ်ဝင်စားသူ မည်သို့သော လူငယ်မဆို လာရောက်လို့ရတဲ့ Community center တစ်ခုပါ။

သူ့ဆီမှာမတူညီတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေရှိတယ်။ အားလုံးရဲ့အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ မြန်မာနို်င်ငံမှာခို်င်မာတဲ့ နည်းပညာ ရပ်ဝန်းတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာဖို့ပဲ။

ကျွန်တော် Medical background ကလူဖြစ်ပေမယ့် စိတ်ရဲ့စေစားမှုကြောင့် ဟိုးအရင်တည်းက ဖန်တီးရာဆိုတဲ့နေရာကို အရမ်းရောက်ချင်နေခဲ့တယ်။ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုကြာပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော် က ဖန်တီးရာကိုရောက်လာတဲ့ ၄ ယောက်မြောက် medical doctor ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ဒီနည်းပညာတွေအကြောင်းကို ဘယ်နေရာမှာ မှ သေချာမသင်ယူခဲ့ဖူးပေမယ့် ကိုယ်စိတ်ပါဝင်စားသလို လုပ်ခဲ့တာတွေက အရမ်းတန်ဖိုးရှိလာတယ်ဆိုတာတော့ နောက်မှသေချာသိလာခဲ့တယ်၊

ကျွန်တော့်အတွက် အလုပ်လုပ်ရတဲ့ ပုံစံနဲ့ workspace ကအရမ်းအရေးကြီးတယ်။

တစ်ချိန်လုံးindependent နေခဲ့သူ Freelance လုပ်ခဲ့သူဆိုတော့ .. ကိုယ့်ကိုသူများကခိုင်းတာထက် ကိုယ့်ဟာကိုလုပ်ရတာကိုပိုသဘောကျတယ်။ အဲဒီအချက်ကိုသဘောပေါက်တဲ့သူတွေကတော့ ကျွန်တော့်ကိုဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲသိတတ်ကြတယ်။

ကျွန်တော် အဲဒီနေရာမှာ စိတ်ကူးပေါက်သလို အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ စျာန်ဝင်စားသွားရင် မထတမ်းလည်းအလုပ်လုပ်တယ်။ ငြီးငွေ့လာရင် .Table tennis ထွက်ရိုက်ပါတယ် ။ ကော်ဖီသောက် အခြားအဖော်တွေနဲ့စကားသွားပြောပါတယ်။ ကိုယ့်အလုပ်ကိုနားကြပ်တပ်ပြီးလုပ်ရတာ အကြိုက်ဆုံးပဲ။ ဘယ်သူမှလည်း လာမနှောင့်ယှက်တော့ ကျွန်တော့်အတွက်အဆင်ပြေပါတယ်။ လိုအပ်တာရှိရင် messenger app တစ်ခုခုကနေလာပြောတယ်။

ဒီနေရာက နည်းပညာအသစ်တွေကိုဖော်ထုတ်ပြီးခေတ်ရှေ့ပြေးနေတဲ့နေရာပါ။

ကျွန်တော့်တာဝန်က အဲဒီနည်းပညာတွေကိုဖော်ထုတ်ပြီး လိုက်လျောညီထွေပြီးအသုံးကျတဲ့နည်းပညာတွေကို အရပ်ဘက် အဖွဲ့အစည်းတွေလက်ထဲကိုကူးပြောင်းထည့်ပေးဖို့ပါ။

အခုမစလုပ်တာဆိုတဲ့အတွက် ပြစရာအများကြီးမရှိသေးပေမယ့် ကျွန်တော် စတင်နေတာတွေတော့ရှိပါပြီ။

ကိုယ်လုပ်ချင်တာကိုလုပ်ရတဲ့အတွက်ပျော်ပါတယ်။

တစ်နေ့ကိုအလုပ်ချိန် ၉နာရီရှိပေမယ့် ရုံးတက်ချိန်လိုပဲ ရုံးဆင်းချိန်မှာလည်း ကျွန်​တော် တက်ကြွနေပါတယ်။ကျွန်တော့်အတွက် အလုပ်က ကစားကွင်းတစ်ခုလိုပါပဲ။ Innovation lab ,Creative place လို့ဆိုတာနဲ့လိုက်အောင် .. Staff တွေအတွက် Pressure မပေးတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မျိုး၊ မိမိကိုယ်ကို Part of a team လို့ခံစားရစေအောင် လုပ်ပေးတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကို ကျွန်တော်နှစ်သက်ပါတယ်။ဒီလို ပတ်ဝန်းကျင်မျိုး တွေနောက်ထပ်အများကြီးထပ်ရှိလာစေချင်ပါတယ်။

Liberty in Yangon

Photo by Me (Nyein Chan Ko Ko)

Place (Phandeeyar, 11th floor ,MAC tower ,Merchant Road, Yangon)

လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၀၁၄ က ကျွန်တော် Myanmar First Aid စလုပ်တော့ email တစ်စောင် လက်ခံရရှိတယ်။

အဲဒီ email ကထူးဆန်းတယ်။

သူ ဆေးခန်းအတွက် လိုချင်တဲ့ app တစ်ခုရဲ့ idea ကိုပြောပြတယ်။

မလုပ်ပေးနိုင်ပေမယ့်. သူ့ရဲ့ အကြံက ခုထိ အဖိုးတန်ဆဲပဲ။

အောက်က အဲဒိ Dr ပို့တဲ့ email ထဲက တစိတ်တပိုင်းပါ။

ကျွန်တော် လုပ်ချင် တာက ကုသိုလ်ဖြစ် ဆေးခန်း အတွက်ပါ။

ဆေးခန်းမှာ 

• လူနာ database တစ်ခု (patient register database)

• လူနာတွေ လာပြတိုင်း ထည့်ဖို့ consultation register သို့မဟုတ် case register database တစ်ခု

• laboratory investigation database တစ်ခု

• prescription database တစ်ခု

• drug and equipment stock database တစ်ခု

• ဆေးအဝယ် drug purchase database တစ်ခု

• ငွေစာရင်း database တစ်ခု

• staff database

• လူနာတင်ယာဉ် database တစ်ခု

စတဲ့ data တွေကို တစ်ခုနဲ့ တစ်ခု ချိတ်ဆက်ပြီး သုံးဖို့ဖြစ်ပါတယ်။

သုံးတဲ့နေရာမှာ ဝန်ထမ်းအများစုကို phone/tablet တွေနဲ့ တစ်ယောက် နဲ့ တစ်ယောက် data မျှဝေ သုံးစေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

၁။ လူနာ မှတ်ပုံတင် တဲ့ နေရာ ရှိပါမယ်။ (patient reception/ registration area) ဆေးခန်းထဲ လူနာဝင် လာ လာချင်း စာရင်း သွင်းဖို့ပါ။ အဲဒီမှာ reception staff တစ်ယောက် (လူနာများချိန်မှာတော့ တစ်ယောက်ထက် ပိုပါမယ်) က နေပြီးတော့ tablet သို့မဟုတ် phone ကိုင်ပြီးတော့ ဝင်လာတဲ့ လူနာကို register လုပ်ပါမယ်။ entry လုပ်လိုက်တဲ့ data က patient register database နဲ့ case register database တွေထဲကို ဝင် သွား ပါမယ်။ လူနာမှတ်ပုံတင်ရာမှာ လူနာရဲ့ ဓါတ်ပုံ နဲ့ လက်ဗွေတွေ ကိုပါ မှတ်တမ်းယူပါမယ်။

၂။ လူနာစမ်းသပ်ခန်း ထဲကို လူနာရောက်လာချိန်မှာ ဆရာဝန်က စောစောက ရှေ့က staff သွင်းပြီး ထည့်ထားတဲ့ အချက်တွေကို သူ့မှာရှိတဲ့ phone/tablet နဲ့ ကြည့် နေပါပြီ။ 

၃။ ဆရာဝန်က လူနာရဲ့ history, physical examination, laboratory investigation, diagnosis နဲ့ prescription တွေကို သူ့ရဲ့ phone/tablet ထဲကို data entry လုပ်လိုက်တာနဲ့ အဲ့ဒါတွေက သက်ဆိုင် ရာ database တွေထဲကို ဝင်သွားပြီး သက်ဆိုင် တဲ့ staff တွေက သူတို့ ရဲ့ phone/tablet တွေနဲ့ ကြည့် ပြီးတော့ ဆရာဝန် ညွှန်ကြားချက်တွေကို အချိန်နဲ့ တစ်ပြေးညီ ဆောင် ရွက်ကြပါမယ်။

၄။ လူနာ ဆေးယူပြီး ပြန်မထွက်မီ ဆေးကုသမှု မှတ်တမ်းကို စာရွက်ငယ်နဲ့ print ထုတ်ပေးလိုက်ပါမယ်။

၅။ prescription data entry လုပ်တဲ့အခါ drug store database ထဲမှာ ရှိတဲ့ စာရင်းထဲက အလိုအလျောက် နှုတ်ပေးသွားပါမယ်။

၆။ ဆေးဝယ် drug purchase တဲ့အခါ နဲ့ staff တွေကို လစာပေးတဲ့အခါ ရန်ပုံငွေ database balance ထဲက တစ်ခါတည်း အလိုလို နှုတ်ပေးသွားပါမယ်။

၇။ ambulance သုံးတဲ့အခါမှာလည်း မိုင်နှုန်းအလိုက် ကျသင့်တဲ့ ဆီဖိုး နဲ့ ယာဉ် ထိန်းသိမ်း စားရိတ် တွေကို ငွေ စာရင်း balance မှာ နှုတ်သွားပါမယ်။

၈။ ရောဂါအမည်နဲ့ ဆေးအမည်တွေကို WHO က code နံပါတ်တွေနဲ့ တစ်ခါတည်း တွဲချိတ်ပေးထားပါမယ်။

၉။ ဒီ App သုံးခြင်းဖြင့် ဆေးခန်းတွင်း အလုပ်လုပ် ရာမှာ လျင်မြန်စေပြီး ဆေးခန်းလာတဲ့ လူနာတွေ အချိန်ကုန် သက်သာစေဖို့မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒီ software အဆင်ပြေခဲ့ရင် အခြား လူမှုရေး အသင်းတွေရဲ့ ဆေးခန်းတွေမှာပါ စမ်းသုံးစေပြီး လူမှုရေး အသင်း ဆေးခန်းများ အချင်းချင်း နဲ့ လူမှုရေး ဆေးခန်းတွေနဲ့ MOH/DOH တို့အကြား data တွေ မျှဝေ သုံးစွဲရာမှာ လျင်မြန် လွယ်ကူစေဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ နယ်မှာရှိတဲ့ လူမှုရေး ဆေးခန်းက ဆရာဝန်တွေက သူတို့ လူနာတွေကို specialist opinium အတွက် အထူးကုတွေနဲ့ data အပြန်အလှန် မျှဝေသုံးစွဲရာမှာလည်း ဒီ App ကို သုံးနိုင် မယ်လို့ ထင် ပါ တယ်။ စာရင်းစစ် audit ဝင် တဲ့အခါ နဲ့  

data analysis/ reporting တွေမှာလည်း အသုံးတည့်ပါလိမ့်မယ်။