Category: 3rd MBBS
ကျွန်တော်ကငြိမ်းချမ်းကိုကိုပါ။
ဇာတိကတော့ပျဉ်းမနားပါ။
အခုမန္တလေးဆေးတက္ကသိုလ်မှာ တတိယနှစ်သင်ယူနေပါတယ်။ဆေးကျောင်းသာတက်ရတာ အခြားကျောင်းတွေနဲ့ကွာတာသိပ်မရှိတော့ဘူးဗျ။
ကျွန်တော် အဲဒါကြီးကိုသဘောမကျဘူး။
ကျွန်တော်တို့ကိုကိုယ်ပိုင်လေ့လာခွင့်ပေးစေချင်တယ်။
အခုတော့ကျွန်တော်တို့က ကန့်သတ်ထားတဲ့ ဘောင်ထဲကနေပဲ လေ့လာနေရတယ်
နိုင်ငံခြားကား တွေမှာတက္ကသိုလ်ဇာတ်လမ်းမျိုးပါရင် အားကျမိတယ်။
လူတို်င်းက သူတို့လိုချင်တဲ့အရာကို ကြိုးစားပမ်းစားသင်ယူနေကြသူ ချည်းပဲ။
ကိုယ့်အသိစိတ်နဲ့ကိုလုပ်ကြတယ်။
ကျွန်တော်တို့ Batch ဆိုရင် လူ 800 ကျော်တယ်။
ဖားတစ်ခါမှမခွဲ ဖူးဘူး။ ယုန်ဆိုပိုဆိုးသေးတယ်။
2nd MB တုန်းကတော့ လူသေ အလောင်းကို ဟိုနှိုက်ဒီနှိုက် လုပ်ဖူးတယ်။
ဒါပေမယ့်ဘာမှမသိခဲ့ဘူး။။
ပေ80 လောက်အခန်းထဲမှာ လူက 300 ကျော်။
Group တစ်ခု စီအတွက်တစ်လောင်းပေးထားပေ မယ့် လူ 40 ကျော် ဝိုင်း ကြည့် ရတာ
Anatomy D ပါတယ်ဆိုတဲ့သူတွေတောင်စာသေချာ မမှတ်မိတော့ပါဘူး
အခု 3rd MB ကျတော့လည်း ကျူရှင်တွေက လွှမ်းမိုးနေတယ်။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အ စွမ်းအစ ကို ဘယ်အချိန်မှ ဖော်ထုတ် ခွင့် ရ မှာ လဲ။
ကျူရှင်မတက် တော့ Lecture မှာ ကြိုးစားပမ်းစား လိုက်မှတ်မယ်ဆို ပြန်တော့ ကျူရှင်တက်တဲ့ လူ အများ စု ရဲ့ ဆူပူနေမှုကြောင့် ဆရာမ က ဒေါသထွက်ပြီး ပြန်သွားတယ်။
ကျွန်တော်တို့အတွက် ဘာမှမကျန်ခဲ့ဘူး
စာသင်တယ်ဆိုတာ ဖော်ရှိုးဆိုတာ မျိုးဖြစ်နေတယ်။။
ပြောမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ဆီမှာ လိုအပ်ချက် တွေအများကြီးပါ
ကျွန်တော်တို့ကျောင်းသားတွေ ခေါင်းထဲမှာ လူနာအသက်ကယ်ရမှာထက်
Game တစ်ပွဲနိုင် ရတာကို ပို ဂုဏ်ယူချင်နေကြတယ်။
တကယ်ကြိုးစားနေတဲ့သူတွေလည်းအများကြီးရှိုပါသေးတယ်
ကျွန်တော်တကယ်လေးစားရတဲ့သူကိုတော့ကျောင်းသားတွေထဲမှာမတွေ့သေးပါဘူး
ရှိရင်လည်းရှိနေမှာပါ………
ကျွန်တော့ရဲ့ခံယူချက် က ဆေးကျောင်းကဆ့မ ရတဲ့ Quartz တစ်ယောက်မဖြစ်ဖို့ပါပဲ
ကျွန်တော်ကငြိမ်းချမ်းကိုကိုပါ။
ဇာတိကတော့ပျဉ်းမနားပါ။
အခုမန္တလေးဆေးတက္ကသိုလ်မှာ တတိယနှစ်သင်ယူနေပါတယ်။ဆေးကျောင်းသာတက်ရတာ အခြားကျောင်းတွေနဲ့ကွာတာသိပ်မရှိတော့ဘူးဗျ။
ကျွန်တော် အဲဒါကြီးကိုသဘောမကျဘူး။
ကျွန်တော်တို့ကိုကိုယ်ပိုင်လေ့လာခွင့်ပေးစေချင်တယ်။
အခုတော့ကျွန်တော်တို့က ကန့်သတ်ထားတဲ့ ဘောင်ထဲကနေပဲ လေ့လာနေရတယ်
နိုင်ငံခြားကား တွေမှာတက္ကသိုလ်ဇာတ်လမ်းမျိုးပါရင် အားကျမိတယ်။
လူတို်င်းက သူတို့လိုချင်တဲ့အရာကို ကြိုးစားပမ်းစားသင်ယူနေကြသူ ချည်းပဲ။
ကိုယ့်အသိစိတ်နဲ့ကိုလုပ်ကြတယ်။
ကျွန်တော်တို့ Batch ဆိုရင် လူ 800 ကျော်တယ်။
ဖားတစ်ခါမှမခွဲ ဖူးဘူး။ ယုန်ဆိုပိုဆိုးသေးတယ်။
2nd MB တုန်းကတော့ လူသေ အလောင်းကို ဟိုနှိုက်ဒီနှိုက် လုပ်ဖူးတယ်။
ဒါပေမယ့်ဘာမှမသိခဲ့ဘူး။။
ပေ80 လောက်အခန်းထဲမှာ လူက 300 ကျော်။
Group တစ်ခု စီအတွက်တစ်လောင်းပေးထားပေ မယ့် လူ 40 ကျော် ဝိုင်း ကြည့် ရတာ
Anatomy D ပါတယ်ဆိုတဲ့သူတွေတောင်စာသေချာ မမှတ်မိတော့ပါဘူး
အခု 3rd MB ကျတော့လည်း ကျူရှင်တွေက လွှမ်းမိုးနေတယ်။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အ စွမ်းအစ ကို ဘယ်အချိန်မှ ဖော်ထုတ် ခွင့် ရ မှာ လဲ။
ကျူရှင်မတက် တော့ Lecture မှာ ကြိုးစားပမ်းစား လိုက်မှတ်မယ်ဆို ပြန်တော့ ကျူရှင်တက်တဲ့ လူ အများ စု ရဲ့ ဆူပူနေမှုကြောင့် ဆရာမ က ဒေါသထွက်ပြီး ပြန်သွားတယ်။
ကျွန်တော်တို့အတွက် ဘာမှမကျန်ခဲ့ဘူး
စာသင်တယ်ဆိုတာ ဖော်ရှိုးဆိုတာ မျိုးဖြစ်နေတယ်။။
ပြောမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ဆီမှာ လိုအပ်ချက် တွေအများကြီးပါ
ကျွန်တော်တို့ကျောင်းသားတွေ ခေါင်းထဲမှာ လူနာအသက်ကယ်ရမှာထက်
Game တစ်ပွဲနိုင် ရတာကို ပို ဂုဏ်ယူချင်နေကြတယ်။
တကယ်ကြိုးစားနေတဲ့သူတွေလည်းအများကြီးရှိုပါသေးတယ်
ကျွန်တော်တကယ်လေးစားရတဲ့သူကိုတော့ကျောင်းသားတွေထဲမှာမတွေ့သေးပါဘူး
ရှိရင်လည်းရှိနေမှာပါ………
ကျွန်တော့ရဲ့ခံယူချက် က ဆေးကျောင်းကဆ့မ ရတဲ့ Quartz တစ်ယောက်မဖြစ်ဖို့ပါပဲ