သေသေချာချာကြည်.ပါ ……..

ငါ .မျက်လုံးတွေထဲမှာမင်း…..ရဲ့အရိပ်အယောင်တွေ..

မချစ်တတ်..မမုန်းတတ်တော့ပဲ..

ငါ့ကိုယ်ငါ..စိတ်ကူးယဉ်တာတွေရပ်….

ပစ္စုပန် ရဲ့..မလှပသေးတဲ့..ပန်းချီကို…တာဝန်အရ..ဆက်ဆွဲံနေရဦးမယ်…….

လွန် ခဲ့တဲ့.5 နှစ်က.. ငါ ဘယ်လိုများကျော်ဖြတ်ခဲ့ပါလိမ့်……

ဘယ်ကအားတွေများရခဲ့ပါလိမ့်…

ရင်ထဲကဖြစ်ချင်တာတစ်ခုကို…

မဖြစ်စလောက်ဉာဏ်နဲ့ထိန်းလို့..

ရအောင်ကျော်မယ်လို့တော့..ကြိမ်းဝါးဆဲပါပဲ..

ပေးဆပ်ခဲ့ရတာတွေတိုင်းအတွက်ကော….တန်ပြန်ဆိုတာ…..ရှိပါ့မလားဆိုတာတော့……………………….